Uzun bir Mehmed'in hikayesi - ......yol.......

......yol.......

yol'u,yolumuzu ve hayati ve hayatin butun garipliklerini bolu$mek dilegiyle, merhaba...

Ve sonra « bêxwedî » yani kimsesiz dilimize viking soguklarinda « baba »lik etti etti…

Kadinlar emzirmi$ti o yetim dili, ama o büyüttü: ninniler söyledi özlemle sarma$ dola$,sari güne$ler armagan etti, öptü, sevdi… sevdirdi…

Sevmeyi hepimiz tattik i$tahla yoksul sofralarda; oysa sevdirmenin, sevdirebilmenin buruk $arabini o yillandirdi kuzey mahzenlerinde…

O da bizler gibiydi, sendi, bendi, Mehmed’ti, ama Uzundu… « Yitik bir a$kin gölgesinde» mütevazi bir duru$tu…

$imdi geride kalanlara dü$üyor “Mirina Egîdekî”yi yazmak…

merhaba güzel dost varmısın leyl-in masalına kulak vermeye...